انتقادات وارده بر تبلیغات کودک را می‌توان در سه دسته طبقه‌بندی کرد. اول مشکل تاثیر نامحدود و کنترل نشده پیام بر کودکان است. با توجه به این که کودکان در سنینی هستند که اغلب قدرت تمیز بین تبلیغات و واقعیت را ندارند، ممکن است عناصر تبلیغی برای آنان واقعی به نظر برسد و آن ‌چه می‌بینند و می‌شنود را به کلی باور کنند. این موضوع بی‌شک برای آنان و خانواده‌هایشان مسئله ساز خواهد بود.

از دیگر سو این تبلیغات به نوعی مصرف‌گرایی از طریق تولید انبوه نیازهای کاذب را در میان کودکان گسترش می‌دهد. در واقع کودکان هر وسیله‌ جدیدی را که می‌بینند می‌خواهند و این خواست‌ها به عادت آن‌ها برای مصرف تبدیل می‌شود.

موضوع سوم این‌ که این تبلیغات می‌تواند موجب بروز اختلالات پرورشی و آسیب‌های اجتماعی برای کودک شود. برای مثال هنگامی که در تلویزیون که رسانه‌ای همگانی است، نوع خاصی از لوازم‌ التحریر لوکس تبلیغ می‌شود که بسیاری از خانواده‌ها توان خرید آن را ندارند، این عدم توانایی در خرید می‌تواند اختلالات آموزشی و پرورشی جدی به کودک وارد کند.

*این یادداشت رو فاطمه زحمت کشید از دکتر الستی گرفت. البته باکلی حرکات ژانگولر گفتم شما هم اینجا بخونیدش.

ادامه مطلب

از 4 سال پیش که آقا صمد (شما بخونید سمند) شد همراه من تا این هفته که گذشت حتی یک روز هم نبوده که ما از هم جدا باشیم. تو همه این 4 سال نه من یه قدم بدون اون جایی رفتم و نه اون بدون من. آقا صمد خیلی زحمت کش و با مرامه. تا حالا 6 عروس رو به خونه بخت برده و حداقل در 10 عروسی نقش اساسی داشته به همین خاطر از سوی یکی از دوستای خوبم به سمند آرزوهای مجردها نام گرفته. بیچاره الان یک هفته ست که مریضه و من مجبور شدم تو این چند روز به اندازه همه این 4 سال پیاده روی کنم و به همون اندازه هم خونه نشین بشم.

البته جای نگرانی برای عزیزان مجرد نیست. چون به زودی بیمار از بیمارستان شاپور مرخص می شه.

 

احمق یا دروغگو؛ مسئله این است: بیچاره ملتی که تو وزیر کشورشان هستی

کاسب یا بزدل؛ مسئله این است: بیچاره ملتی که نمایندگان مجلسشان، وکیل الدوله های امضا فروش هستند

...و بیچاره ملتی که رسانه ملی شان تغییر هویت داده و به جای بیان حقایق به کثافت پوشی مشغول است

*از صبح که دروغ های احمقانه تو رو خوندم دارم فکر می کنم اگر ما تو این مملکت چندتا رسانه درست و درمون و یه قانون درست و حسابی داشتیم چه بلایی سرت می اومد

 *این مطلب زائری رو بخونید. بی ربط نیست.

 

از سال‌هاي بعد از نيمه دوم قرن بيستم به اين سو روزنامه‌ها پوشش اخبار مذهبي و اخبار مربوط به كليسا را محدود كردند و يا نهايتا آنها را به صفحات انتهايي و لايي بردند و كمتر در صفحات اصلي و رويي از اخبار مذهبي ردي پيدا بود؛ تا اينكه يازده سپتامبر از راه رسيد.

حالا بسياري از روزنامه‌ها به اهميت و جايگاه و شايد نياز به وجود اين ژانر و حوزه خبري پي برده‌اند اما حقيقت اين است كه دين و مذهب، براي يك خبرنگار عادي كه اطلاعات و عقبه فكري مناسبي از آن ندارد حوزه بسيار سختي است.

ادامه این مطلب رو که به بررسی تاثیر یازده سپتامبر روی حوزه خبری دینی پرداخته رو اینجا بخونید.